Ton (67) nam de trap niet meer door artrose in zijn knieën. De fietsenmaker gaf hem een tip die niemand anders had gegeven.

Eerst zette hij de wasmand nog op de derde tree. Toen liet hij de zolder helemaal aan zijn vrouw over. Wat er daarna gebeurde, staat ook in de beoordelingen van twintig andere mensen die hetzelfde middel gebruiken, en die tijdlijn is het interessantste van dit hele verhaal.

Opgetekend door de redactie · 5 september 2026 · leestijd 4 minuten

De eerste keer dat hij het deed, dacht hij er niets bij.

Hij stond onder aan de trap met een wasmand, keek naar boven en zette de mand op de derde tree. Die haalt hij straks wel op, als hij toch naar boven moet. Volkomen logisch. Zo bedacht hij het ook.

Drie maanden later stond er permanent iets op die derde tree. Een stapel handdoeken, een oplader, de winterjassen die naar zolder moesten. Zijn vrouw Ineke bracht het op een gegeven moment naar boven zonder er iets van te zeggen, en dat was het moment waarop Ton zich realiseerde dat het geen efficiëntie meer was.

Wat er weggaat is nooit het grote

Wat mensen kwijtraken aan versleten knieën is zelden het dramatische. Niemand stopt met bergbeklimmen, want dat deed hij toch al niet. Ze stoppen met twee keer naar boven lopen omdat ze iets vergeten zijn. Ze zetten de boodschappen in de gang neer in plaats van ze in één keer naar de keuken te dragen. Ze pakken de onderste la niet meer, maar de op één na onderste.

Bij Ton ging het zo. Eerst de trap in twee etappes. Toen de zolder helemaal niet meer. Daarna de fiets, want opstappen ging nog wel maar afstappen deed pijn op een manier waar hij zijn hele route omheen ging plannen: geen stoplichten, geen bruggen, liever een half uur om dan één keer onnodig van het zadel.

Hij is negenendertig jaar installateur geweest. Kruipruimtes, ladders, de hele dag op en neer. "Ik heb mijn knieën verdiend," zegt hij daar zelf over. Dat is het soort opmerking waarmee je een gesprek afsluit voordat het begint.

"Dat hoort er nu eenmaal bij"

De huisarts was helder. Slijtage in beide knieën, passend bij zijn leeftijd en bij wat hij zijn lijf veertig jaar lang gevraagd heeft. Ontstekingsremmers als het opspeelt, en verder: het rustig aan doen en niet te veel belasten.

Rustig aan doen. Voor iemand die vijfendertig jaar om zeven uur de bus in stapte, is dat geen advies maar een aankondiging.

En dan is er die zin die bijna iedereen boven de zestig op enig moment te horen krijgt, meestal goedbedoeld en meestal van iemand die van je houdt: dat hoort er nu eenmaal bij op jouw leeftijd. Het vervelende is dat die zin niet te weerleggen is. Je wórdt ouder. Maar hij sluit tegelijk elk gesprek af over de vraag of er nog iets aan te doen valt.

Wat Ineke zag

"Hij klaagde niet," zegt Ineke. "Dat is het lastige. Als hij geklaagd had, waren we eerder iets gaan doen. Maar hij paste zich aan. Elke keer een klein beetje. En omdat het klein was, zag ik het niet als het gebeurde. Ik zag het pas toen ik terugkeek."

Wat haar uiteindelijk opviel was niet de trap. Het was dat hij niet meer meeging naar de markt op zaterdag. Daar had hij een reden voor, elke week een andere, en die reden klopte ook telkens.

Wat hij eerst probeerde

Zoals bijna iedereen probeerde Ton eerst de voor de hand liggende dingen, en zoals bijna iedereen in een volgorde die eerder toevallig is dan doordacht.

Warmtepleisters uit de drogist, die hielpen op de avond zelf. Een glucosaminepreparaat uit het schap, drie maanden trouw geslikt omdat op de verpakking stond dat het even kon duren, en daarna gestopt omdat er niets veranderde. Een paar sessies fysiotherapie, waar hij oefeningen kreeg die hij de eerste twee weken deed en daarna niet meer. Een kniebrace die hij één keer heeft omgedaan en daarna in de la is blijven liggen.

De ontstekingsremmers werkten wel. Daar zat precies het probleem: ze werkten zo goed dat hij ze bijna dagelijks ging nemen, en op een avond las hij de bijsluiter helemaal door. "Ik ben zevenenzestig," zegt hij. "Als ik dit twintig jaar moet slikken, is dat dan de bedoeling?"

De fietsenmaker

De tip kwam uit een hoek waar Ton hem niet zocht.

Hij bracht zijn fiets weg voor een nieuwe ketting, bij de zaak waar hij al jaren komt. De man die hem hielp, zag hem afstappen. Niet als monteur, maar zoals iemand die de hele dag mensen op en van fietsen ziet komen.

"Hij zei: u stapt af alsof u het van tevoren uitrekent," vertelt Ton. "Dat was precies wat ik deed. Ik dacht dat niemand dat zag."

Wat de fietsenmaker vervolgens zei, was geen medisch advies en werd ook niet zo gebracht. Hij vertelde dat zijn eigen vader er ook zo bij liep, dat die op een gegeven moment zoiets was gaan proberen, en dat het bij hem een paar maanden duurde voordat er iets veranderde. "Hij zei erbij: verwacht er de eerste maand niks van. Dat vond ik eerlijk klinken. Iedereen die me iets wilde verkopen zei juist dat het snel zou gaan."

Waarom er in de eerste weken niets gebeurt

Dat is namelijk het eerlijke antwoord, en het is ook het antwoord dat je in de meeste advertenties niet krijgt omdat het op slecht nieuws lijkt.

Kraakbeen en bindweefsel zijn traag materiaal. Uw lichaam bouwt het langzaam op en het houdt zich niet aan de termijn waarop wij graag resultaat zien. Een formule voor uw gewrichten is dan ook geen middel dat iets doet wat u diezelfde week voelt. Het levert stoffen waar uw lichaam bindweefsel en kraakbeen van maakt, en wat het daarmee doet, doet het in zijn eigen tempo.

In deze formule zitten twee stoffen waarvan de Europese Commissie heeft vastgesteld waar ze aan bijdragen. Allebei gaan ze precies hierover:

Dat zijn geen beloftes over hoe u zich gaat voelen. Het zijn twee vastgestelde bijdragen aan een proces dat weken tot maanden duurt. Precies dat verschil is waar de tijdlijn hieronder over gaat.

Daarnaast zit er groenlipmossel in, een schelpdier uit Nieuw-Zeeland dat van nature glycosaminoglycanen en omega-3 vetzuren bevat. Verder chondroïtine, MSM, collageen type II en curcuma longa, het plantenextract dat u kent uit de Indiase keuken. Over die vijf mogen wij in Europa geen werking claimen, dus dat doen we niet. We vertellen u wat het is en waar het vandaan komt, en de rest laten we aan u.

Ton wilde het eerst zelf nakijken

"Ik ben installateur geweest, ik geloof niks tot ik het schema heb gezien," zegt hij. Hij las de etiketten van drie potten naast elkaar, en wat hem opviel was niet wat erin zat maar hoe weinig er in sommige zat. "Bij eentje moest je zes capsules per dag nemen om aan de hoeveelheid te komen die op de voorkant stond. Dan is die pot in tien dagen leeg."

Uiteindelijk bestelde hij drie potten tegelijk. Niet uit vertrouwen, zegt hij, maar omdat de fietsenmaker had gezegd dat één pot geen zin had.

De tijdlijn zoals twintig mensen hem zelf opschreven

Wat hierna komt, komt niet van ons. Het zijn de gepubliceerde beoordelingen van deze formule, niet gesorteerd op sterren maar op hoe lang iemand hem gebruikte. Verschillende mensen, verschillende momenten. De citaten zijn ingekort, nooit inhoudelijk veranderd.

365 dagen om te beoordelen · gratis verzending vanaf 3 potten

Bij Ton ging het ongeveer net zo

De eerste maand gebeurde er niets. "Dat had ik zo verwacht, dus dat vond ik niet erg. Maar het is wel raar om elke ochtend iets te nemen waarvan je niks merkt."

Ergens in de tweede pot viel het Ineke op, niet hem. Hij liep met de wasmand naar boven. In één keer, zonder de derde tree. "Ik zei er niks van," zegt ze. "Ik dacht: als ik er iets van zeg, gaat hij erop letten en dan is het weg."

Wat hij zelf als eerste merkte was de fiets. Afstappen zonder het van tevoren uit te rekenen. "Dat klinkt als niks. Maar ik reken al twee jaar vooruit bij elk stoplicht."

Hij gebruikt het nu ruim een jaar. De zolder doet hij weer zelf, de markt op zaterdag gaat weer, en op de derde tree van de trap staat niets meer. Hij zegt er zelf nuchter over: "Ik ben niet vijfenveertig geworden. Ik heb nog steeds twee versleten knieën. Maar ik plan mijn dag er niet meer omheen."

Wat dit betekent als u eraan begint

Twee dingen, en ze zijn allebei uit het bovenstaande af te lezen.

Neem twee capsules per dag. Een pot is dan een maand. Dat is ook wat de mensen hierboven doen die er iets over schrijven: Martine noemt twee per dag na vijf weken, Erik twee per dag na een aantal weken.

Reken op drie maanden, niet op drie weken. Niet omdat drie potten meer korting geven, maar omdat drie maanden de termijn is waarop onze eigen klanten pas iets durven op te schrijven. Wie één pot koopt en na vier weken stopt, stopt precies op het punt waarop er nog niets te beoordelen valt.

Flexi Vitaal

• Vitamine C voor de normale collageenvorming voor de normale werking van het kraakbeen¹, mangaan voor de normale vorming van bindweefsel²
• Groenlipmossel uit Nieuw-Zeeland, chondroïtine, MSM, collageen type II en curcuma longa in één capsule
• Twee capsules per dag, een pot is een maand
• 365 dagen de tijd om te beoordelen. Bij een supplement weet u na twee weken nog niets, en na een maand meestal ook niet. Daarom heeft u bij ons een heel jaar. Minder dan 2% vraagt ooit geld terug
• Voor 22.00 uur besteld is meestal morgen in huis
• 3 potten, drie maanden gebruik: €84,95, dat is €28,31 per pot in plaats van €59. Met gratis verzending
• Liever eerst proberen: 1 pot €34,95, met €2,99 verzendbijdrage. Wilt u verder vooruit: 6 potten €123,90, oftewel €20,65 per pot, ook met gratis verzending
• Bij elke bestelling de gids cadeau, normaal €19,95

Bekijk Flexi Vitaal en de volledige samenstelling

En als u hem al gebruikt en u zit in die eerste weken waarin er niets lijkt te gebeuren: dat is het normale deel. Dat is niet het moment om te stoppen, dat is het moment waar iedereen hierboven doorheen is gegaan.